Na een lange reisdag zijn we vanmorgen in Brussel geland. Foto’s en verhaal komen nog, maar we wilden graag laten weten dat we heelhuids thuis zijn!

Dachten we dat Las Vegas al warm was; in Death Valley is het nog warmer! Las Vegas was overdag ongeveer 40 graden en ‘s nachts koelde het tot 30 graden af. Death Valley kent veel hogere temperaturen. Volgens de thermometer van de auto was het in Death Valley 115 graden Fahrenheit, oftewel 46 graden Celsius. Daarbij moet ik wel vertellen dat het wel pas half elf ‘s morgens was, dus de thermometer loopt in de middag nog hoger op. We zijn dus ‘maar’ 3 keer gestopt in Death Valley: 2 keer om foto’s te maken en 1 keer om van bestuurder te wisselen. Trouwens, de remmen van auto hebben het daar maar net uitgehouden: daar remmen betekende dat er iets krom ging trekken, en volgens ons waren dat de remschijven die oververhit raakten. Gelukkig zijn ze niet permanent krom getrokken. Op persoonlijke noot: de huurauto is stom, vooral als je met 50KM/h niet eens fatsoenlijk door een bocht kan gaan en letterlijk driftend de bocht om gaat. Dat rooie busje in Las Vegas had volgens mij wel de schrik van zijn leven :X

We gaan zometeen op weg naar San Francisco! Eerst de spullen in de auto gooien en dan ergens op weg gaan ontbijten.

Foto’s!

De lange weg voordat Death Valley begint

Hier begint Death Valley echt: airco mocht op sommige stukken niet gebruikt worden vanwege mogelijke oververhitting van de motor

Hier was het voor ons het warmste: 46 graden en het zou alleen maar warmer worden

Fabian - Op naar Salt Lake City. Na al die natuur was ik stiekem wel weer toe aan wat stadsleven. De rit naar Salt Lake City was een behoorlijk lange. Eigenlijk hadden we een ontbijt in het hotel waar we overnacht hadden, maar ik had al snel gezien dat dit niet veel was. Dus zijn we direct om 7.30 uur in de auto gesprongen en begonnen aan de lange rit. Na ongeveer een uurtje rijden zag ik een leuk klein restaurantje langs de weg die ontbijt serveerden. Hier zijn we dan ook gestopt voor een lekker stevig Amerikaans ontbijt met aardappelen, bacon en ei. Na het ontbijt ging de reis verder richting Idaho Falls. Op een gegeven moment werden we op de snelweg ingehaald door een groep oldtimers en hot rods. Ze stopten op een parkeerplaats, waar wij dan ook maar even stopten om naar de auto’s te kijken. We hebben een gezellig praatje gemaakt met de eigenaren van de auto’s. Ze waren onderweg naar een auto show in L.A. Het was bijna een hele familie. De zoon van een ouder echtpaar dat meereed was de eigenaar/bouwer van de 3 hot rods. Hij had in Denver een eigen ‘hot rod’-shop. Ik vroeg hem of hij nog werk had, ik kon direct beginnen als ik dat wilde, zei hij.

Maar genoeg gekletst, want onze reis ging verder naar Salt Lake City. Heel even had ik het gehad met het rijden. Het was warm, ik had honger en het was een lange rit. Toen ik op een parkeerplaats een aantal trucks zag staan zijn we even gestopt. Ik wilde graag een foto maken voor een echte Amerikaanse truck. Uiteraard hebben we ook met de eigenaar gekletst. Het was een ras echte trucker. Onverzorgd, dikke buik en een binnenlands accent. Maar een hart van goud.
Van hieruit was het nog 1 uur rijden naar Salt Lake City. Eenmaal daar aangekomen bij het hotel wat midden in het centrum ligt konden we onze ogen niet geloven. We dachten dat we in Jackson Hole al een luxe hotel hadden, maar hier wordt het alleen maar beter. Wow wat een luxe.

We hadden de spullen in het hotel gedropt en zijn meteen de stad ingegaan. Een beetje rondkijken, lekker eten en vanavond in het park naar een open concert.

Robin – Uitslapen was er vandaag helaas niet bij: gisteren nog snel aan de vakantieblog gewerkt en dat werd best wel laat, want ik had alles klaargezet om na het slapen de foto’s online te willen zetten. Een uurtje slaap kon ik nog wel gebruiken, maar dit keer was Fabian eens eerder wakker dan mij. Ik lag nog even te dutten totdat de herrie van de douche begon; toen ben ik opgestaan en heb ik de alles online gezet.

Het ontbijt in het hotel bestond uit een donut en wat warme drank. Dat was voor ons helemaal niks, want we hadden een lange reis naar Salt Lake City voor de boeg. Onderweg zijn we een breakfast-tent naar binnen gegaan en hebben daar goed ontbijt gepakt om de lange weg te kunnen overbruggen. De weg naar Salt Lake City viel overigens erg mee: geen bochtige wegen en alleen maar snelweg waar je 60 tot 75mph mocht rijden. Dat schoot gelukkig op.

Nu zit ik in het hotel dit te typen terwijl het hier bijna 01.00 uur is. We zijn vanmiddag nadat we bij het hotel hebben ingecheckt de stad ingegaan om op verkenningstocht te gaan. Als avondeten hebben we pizza gepakt, die we beiden moesten laten staan omdat het erg veel en machtig was! De avond zijn we nog eens de stad ingedoken omdat er een soort open podium was: midden in de stad stond een podium, een boel biertenten en wat kleine kraampjes die zelfgemaakte schilderijen, kleren en sieraden verkochten. Erg gezellig om mee te maken!

Morgen staat het planetarium en een shopping mall op de agenda, en we hoeven niet zo vroeg op te staan. Dat wordt dus uitslapen en heerlijk op ons gemak op weg gaan. De auto kunnen we laten staan omdat alles op loopafstand is en er in het centrum een gratis tram is.

Foto’s

Fabian bij de hot rods

En dan nu Robin bij de hot rods

Het uitzicht bij een 'rest area' op de Snake River

Hij had het helemaal gehad - nu ook trouwens :D O-)

De truck, maar check die grill!

Die truck is 93 feet, meer dan 30 meter!

Een ijzerhandel die zelfs bommen heeft

Las Vegas is in zicht!!!!

Het uitzicht op Salt Lake City vanaf de hotelkamer

Robin die in de kast past en de housekeeping wil laten schrikken. HOUSEKEEPING!

Zelfs de toiletrol is gevouwen!

Het hotel

Dat is downtown Salt Lake City

Een willekeurige straat in Salt Lake City

Fabian bij een kerk, maar die kerk is niet Rooms-Katholiek

Een gebouw dat in aanbouw is

Het hele centrum is bijna een grote bouwput

Een mooie sign: Walker Center

De koffers zijn gepakt, TomTom is van de map van de Verenigde Staten voorzien en wij staan te springen om te gaan. Jammer genoeg kunnen we niet online inchecken, maar volgens Delta kampen ze al maanden met dat probleem – wat ik toch wel een beetje vreemd vind, want als ze al maanden kampen met dat probleem dan kost het Delta Airlines toch wel behoorlijk wat inspanningen van het personeel (en dus ook tijd en geld). Daarom moeten we op de ouderwetse manier inchecken: melden aan de balie, hopen dat er een leuke dame achter de balie staat en dan inchecken. Als die meid nou ons ook nog zou fouilleren dan is het helemaal feest! :D

Maar goed, morgenvroeg zitten we om zes uur ’s morgens in de auto en rijden we naar Brussel, waar we door onze vaders worden afgezet. Daar hebben we om half elf het vliegtuig richting Atlanta, waar we twintig over twee ’s middags lokale tijd landen. Vervolgens vertrekt om tien over vijf het vliegtuig naar Denver, waar we iets voor half zeven ’s avonds landen, ook weer lokale tijd.

Wat we in de tussentijd gaan doen? Geen idee, maar wel naar muziek luisteren, onze reis nog eens goed bekijken en ik denk ook nog wel een film kijken. Het vliegtuig heeft volgens de online planning geen film en dus ook geen in-flight entertainment. Dat wordt dus een leesboek en een tijdschrift meenemen (overigens wel dom van mij om de kortingsbon die we van de GWK hebben gekregen dan weg te gooien; met die bon krijg je maar liefst dertig procent korting op een tijdschrift bij de Ako!).

In ieder geval, wij hebben morgen een lange reis voor de boeg. Tot de volgende keer!

*kijken stoer*

Het pakken van koffers is altijd een leuke klus. Want dat betekent dat de vakantie voor de deur staat en dat je dan binnen een paar dagen alles bij elkaar moet hebben. In mijn geval is het dus pakken van twee koffers. Nou ja, twee koffers, eerder één koffer en een strandtas: voordat ik naar Amerika ga ben ik een paar dagen op een huge-ass lanparty, namelijk de gootste outdoor lanpart ter wereld,  Campzone. De strandtas is inmiddels al klaar: oude kleren gaan mee omdat Campzone nog opgebouwd moet worden en wat luchtige kleren voor overdag. In de koffer gaan genoeg t-shirts en truien mee en nog een paar broeken.

Goed, dat pakken ziet er bij mij als volgt uit:

Kleren uitzoeken die in koffer en strandtas gaan