West Coast USA

Robin - Het is hier in Denver 8 uur vroeger dan in Nederland, dus is het hier lekker vroeg als ik dit schrijf. We zijn gisteren na een reis van 23 uur vermoeid ingecheckt in Hotel VQ. Nadat we ons verzorgd hebben, zijn we nog even naar de bar geweest en daar eerst een halfuur lekker gezeten met een glas Guinness en een glas Coke en genoten van het uitzicht op het centrum van Denver. Ow, de *ploenk* in de titel van dit artikel verwijst naar het welbekende geluidje in het vliegtuig en de liften van hotels.

Fabian – Formulieren, formulieren en nog eens formulieren. Ik kan ze ondertussen wel dromen: mijn paspoortnummer en vlucht- en hotelgegevens. Uiteraard moest de douane mij weer hebben en moest ik zo’n beetje alles uitdoen (dat vonden de aanwezige dames wel leuk) en mijn hele koffer leeghalen. Uiteindelijk ben ik met veel tegenzin (niet omdat ik geen zin heb in vakantie, maar gewoon omdat ik vliegangst heb) in het vliegtuig gestapt. Toen ik vervolgens van de piloot te horen kreeg dat de vlucht 9 uur en 8 minuten zou duren dacht ik dat ik gek werd. Dit is dan slechts tot Atlanta. Daarna moeten we nog 4 uur vliegen naar Denver. Je moet er wat voor over hebben voor het beloofde land. Maar eerlijk is eerlijk, het uitzicht is geweldig vanuit het vliegtuig.

Uiteindelijk zijn we bijna 23 uur onderweg geweest om onze eindbestemming te halen. Het hotel ligt op een super locatie, naast het american football stadion van Denver. We zitten op de 12e verdieping en hebben vanuit daar een super gaaf uitzicht op de skiline van Denver by night. Nu nog even de omgeving verkennen en dan naar bed om morgen weer fris en fruitig aan ons avontuur te beginnen.

Robin – Het is nu 12.28 uur ‘s middags, Nederlandse tijd, en we zitten nu in het vliegtuig dat ons naar van Brussel naar Atlanta brengt. Deze vlucht duurt volgens de piloot 9 uur en 8 minuten, die volgens mij iets na 10.30 uur is vertrokken – oftewel we zijn nu 2 uur onderweg en hebben dan nog 7 uur voor de boeg. Van de steward hebben we al cola met ijs gekregen en nu zijn ze bezig met het uitdelen van een warme maaltijd, waarbij er gekozen kan worden uit kip of pasta. Mijn keuze ligt al snel vast, namelijk de kip, want pasta lust ik niet. Fabian gaat ‘uiteraard voor de pasta’ :D Het flight attendands hebben we ook al bijnamen gegeven, maar die krijg je niet van mij te horen. Daarvoor moet je bij Fabian zijn.

Trouwens, een leuk detail is dat ik nu een muzieknummer op de iPod heb staan die ook tijdens mijn eerste reis naar Amerika in het vliegtuig werd gedraaid. In 2001 ben ik samen met mijn moeder naar familie in Virginia op bezoek geweest. Op de vlucht ernaar toe had elke stoel een schermpje waarop spelletjes te spelen waren, muziekvideo’s en films konden worden bekeken en de vluchtinformatie werd getoond. Een van die muzieknummers was het nummer ‘One Step Closer’ van Linkin Park, die toentertijd met dat nummer hun eerste hit hadden. Nu zat ik er net naar te luisteren en ergens voelde dat aan alsof ik voor het eerst in een groot vliegtuig zat en ook voor het eerst naar Amerika ging.

Ondertussen hebben we de eerste maaltijd ook achter de rug. Hoewel het niet echt helemaal lekker was, is het wel beter dan helemaal niks en stom genoeg vult het wel. De maaltijd bestond uit aardappeltjes (met schil), twee kleine stukjes kip, erg zoute spinazie, een klein broodje, een stukje kaas, wat koekjes, minreaalwater en salade met stukjes tomaat en fetta.

Foto’s!!!!!1111223344

Die komen nog, want ik ben natuurlijk zo snugger geweest om alles in te pakken, behalve de kaartlezer. Tenminste, dat denk ik want ik kan dat ding nergens in mijn koffers vinden. Dus dan moeten jullie het even doen met de foto’s die we met de laptopcamera hebben gemaakt :D

Dat zagen wij!!

Fabian met masker van Zorro

Zorro met bril B)

Dit ga je doen als je te lang in het vliegtuig heb gezeten en uit verveling maar stomme dingen gaat doen die nergens op slaan en dan ter vermaeck maar gekke bekken gaat trekken terwijl iemand anders poked.