Fabian - Vandaag had ik iets meer moeite met opstaan. Om 7.00 uur ging de wekker omdat we een lange rit voor de boeg hadden. De reis liep van Cheyenne naar Custer State Park. Een ding was zeker vandaag, we zouden geen mooie vrouwen tegenkomen. De enige levende wezens die we onderweg tegenkwamen waren stoere bikers en wild. Het was vandaag aangenaam stil in de auto. Niet omdat we elkaar niks te vertellen hadden, maar gewoon omdat we onder de indruk waren van het inmense landschap. Kilometers lange rechte wegen door een oneindig mooi prary landschap. Je waande je in een echte western film. Ik verwachte elk moment Clint Eastwood op zijn paard langsrijden. Onderweg op een rustplaats heb ik nog even een praatje gemaakt met een echte biker. Dit was echt het prototype stoere man die je normaal gesproken niet durft aan te kijken, laat staan mee durft te praten. Maar ook hij had maar een klein hartje. Ik hoefde alleen maar te zeggen dat hij een te gekke motor had, en hij begon als een klein kind alles te vertellen en wilde alles van mij weten.

Na dit interessante gesprek ging onze reis verder. Vlak voor Custer State Park hadden we even een wolkbreukje. Het kwam echt met bakken uit de hemel vallen. Eenmaal bij de ingang van het park aangekomen, bleek onze kaart die we gister bij de Rocky Mountains gekocht hadden hier niet geldig te zijn. “No, you have a national park pass, but this is a state park”, waren de woorden van de man aan het loket. Dus betaalde we maar weer $12,-. We hadden ook weinig keus. Het hotel ligt namelijk midden in het park. Het was al wat later in de middag, dus hebben we eerst bij het hotel ingecheckt. Daarna zijn we de ‘Wild life Rd’ door het park gaan rijden. Ik moet zeggen het was het geld absoluut waard. Het is een prachtig park. We zijn heel wat dieren tegengekomen. Het mooiste vond ik toch wel om de buffels in het wild te zien. Het zijn echt machtige dieren.

Na de route door het park zijn we bij een restaurant aan een meertje gestopt om iets te eten. Ik heb hier echt de lekkerste zalm ooit gegeten. Na het eten hebben we nog een wandeling om het meertje gemaakt om vervolgens terug te keren naar het hotel. Zo nu een lekkere douche een lekker biertje aan de bar en dan weer slapen. Morgen staat een nog langere tocht op het programma. We zitten nu ongeveer 20 minuten rijden van Mount Rushmore, wat we morgenvroeg als eerste zullen bezoeken om vervolgens onze reis voort te zetten richting Cody Buffalo Bill.

Robin - En weer was ik vanmorgen als eerste wakker. Dit keer wel eens goed kunnen doorslapen, maar een nare hoest zorgde ervoor dat ik ‘s morgens eerst een minuut moest uithoesten en een zut water naar binnen moest werken, want de kleine kamer zonder ventilatie – op de aico na dan, maar die stond uit omdat zulke dingen veel lawaai maken – zorgt al snel voor een onfrisse lucht.

Nadat we uitgecheckt waren bij Holiday Inn zijn we een straat verder gereden om bij Subways een broodje als ontbijt te nuttigen. We stonden om 8 uur ‘s morgens voor de deur en we waren ruim op tijd om ontbijt te kiezen: een foot-long broodje met kaas en ei. Het was niet zo lekker als het ontbijt bij Smiling Moose, maar het vulde goed.

Na het ontbijt zijn we in de auto gestapt en aan de 290 mijl lange tocht te beginnen. De weg ging langs pittoreske landschappen en uitgestrekt land. Gisteren zagen we alleen maar rocks, vandaag was het alleen maar weiland. Tegen 14.00 uur zagen we het doel in zicht: Custer. Volgens TomTom waren we al langs onze bestemming gereden, maar eigenlijk ligt het hotel in een state park. Dat betekende dat we onze parkpass (waarmee we voor 80 dollar gratis toegang hebben tot alle nationale parken) niet konden gebruiken, want State Game Lodge, de naam van ons hotel, ligt in een state park. Voor 6 dollar per persoon kregen we 1 week toegang tot het park, en ondanks dat we een hotel in het park hadden, moesten we toch de fee betalen.

Onderweg naar het hotel kwamen we langs diverse eettentjes, rustplaatsen en campingplaatsen. We reden ook langs een ‘family dinner’-tent, dat er van buiten gezellig uitzag en ook nog eens naast een meer lag. Onze keuze om daar te eten was dan ook snel gemaakt, maar eerst wilde we nog de rest van het park zien. We zijn dus eerst als rasechte Amerikanen met de auto een grote ronde door het park gereden en buffels en herten gezien, zoals je op de foto’s kan zien. Op de terugweg naar het hotel zou die route ons langs het restaurant brengen, dat kwam dus goed uit! De steak was goed, de zalm was lekker en het ijs was groot, maar ook lekker!

Nu zitten we in de kamer de reis voor morgen voor te bereiden. Morgen gaan we langs Mount Rushmore en dan rijden we door naar Cody. De reis is 411 mijl (658KM) lang en dat betekent dus dat we in de avond en hopelijk voor het donker in het hotel zijn. Gelukkig zitten we dan dicht in de buurt van Yellowstone Park, onze bestemming na Cody en maar 103 mijl rijden.

Pica’s!

<Fabian> :w

Rotsformatie

Check die rots met zijn matties!

Zoek de chicks!

Zoek de andere chicks

Waar blijft Clint Eastwood? (hint: zoek eerst Chuck Norris)

Ik zou en moest een box met de auto doen, dus bij deze.

Kijk, Tom Cruise met magisch haar :P

En die weg gaat echt langs de horizon. En dan niet één keer, maar vaker.

Het is wel fout, maar Fabian zat hier op een houten paal.

Het leek even op een tornado, maar gelukkig was het maar zwaar onweer en hagel

BOOYAKASHA!!

Hmm, zou het gaan regenen?

Het eerste wild in Custer State Park

Mooie lucht

Ezels en muilezels die in Custer State Park letterlijk in de weg staan.

En daar zijn de buffels! Op de vlag van South Dakota staat een buffel afgebeeld

Regen houdt een buffel echt niet tegen hoor!

Dat wat hier stond was volgens Fabian echt slecht! Geen bijschrift dan maar. Getekend, Robin.

Nog steeds geen vrouw gezien.