Robin:

We wisten dat we vandaag een lange reis voor de boeg hadden – 411 mijl oftewel 658km – en daarom hadden we de wekker om 6 uur gezet. De dame achter de receptie was zo vriendelijk om voor ons om 6.45 uur ontbijt te brengen, terwijl het ontbijt eigenlijk pas om 7 uur geserveerd wordt. Het ontbijt was een ‘employee breakfast’ en bestond uit scrambled eggs, bacon, worstjes en een boterbroodje. En het grappige was, het heeft ons niks gekost. Nou ja, niks, we hebben haar 5 dollar gegeven als fooi en na enige aandringen wilde ze het wel aannemen.

Eenmaal in de auto gingen we op weg naar Mount Rushmore, dat op de weg naar het volgende hotel lag – hoe toevallig :+ We zijn in het Custer State Park naar het noorden gereden en via een boel slalomwegen uiteindelijk bij het momorial aangekomen. Vanaf een afstand zagen we de vier uitgekerfde hoofden al, maar wat we niet wisten is dat de hoofden uiteindelijk best wel klein zijn. Om het park binnen te komen hoef je geen entree te betalen, maar er wordt wel 10 dollar gevraagd om de auto te parkeren (50 dollar voor een bus) en dat geld wordt gebruikt om het park te onderhouden. Eenmaal binnen Mount Rushmore zagen we dat de hoofden niet zo groot waren als dat in films en animatieseries te zien is. Binnen het park is ook nog een klein museum dat in alle geuren en kleuren de geschiedenis van Mount Rushmore laten zien. Zo zijn we erachter gekomen dat de hoofden maar 18 meter hoog zijn.

Mount Rushmore hadden we snel gezien en binnen een halfuur zaten we weer in de auto op weg naar Cody. De TomTom heeft ons via Big Horn gestuurd en dat was maar goed ook, want dat was een prachtig stuk berglandschap om doorheen te gaan. Vanuit Mount Rushmore naar Big Horn zag je alleen maar uitgestrekte landschappen, waar we niet zoveel van hebben gezien door flinke regenval, maar eenmaal in Big Horn National Park aangekomen, sloeg het weer om en hadden we stralend mooi weer. De foto’s spreken spreken boekdelen.

Morgen hoeven we maar 103 mijl (165KM) te rijden, dus we hoeven niet al te vroeg te vertrekken, en dan komen we bij Yellowstone Park. Daar zitten we drie dagen en dus tijd genoeg om het park te verkennen.

Fabian:

Vandaag ging de wekker zeer vroeg, we hebben een lange dag voor ons. Gisteravond had ik bij de receptie nagevraagd hoe laat we op zijn vroegst een ontbijt konden krijgen. Dat zou om 7.00 uur zijn. Eigenlijk wilden we om die tijd al in de auto zitten, dus heb ik mijn charmes in de strijd gegooid en de leuke jonge dame achter de receptie overtuigd dat we om 6.30 al moesten eten. Uiteraard viel ze er meteen voor en ze zei; “I will bring you your food to your room”. En zoals Robin al zei, het heeft ons niks gekost. Een hotel met een goede service dus.

Onze reis ging vandaag vanaf Custer State Park naar Cody, met als hoogte punt Mount Rushmore. De dag begon met wat regen. Vanuit het hotel zou het ongeveer 45 minuten rijden zijn naar Mount Rushmore. Het was een prachtig stukje rijden. Smalle bochtige wegen door Custer State Park en vervolgens door Black Hills Forrest brachten ons naar de vier presidenten. Om 8.00 uur waren we al bij Mount Rushmore gearriveerd. Ja, wat moet ik er over zeggen. Ik ben er geweest. Maar stiekem vond ik het toch wel een beetje tegenvallen. Voor Amerikaanse begrippen was het toch wel een beetje klein. We waren hier dan ook snel uitgekeken, en zette onze reis voort richting Cody. Het ging steeds harder regenen en de wegen werden ongelooflijk gevaarlijk. Er stond zoveel water op de wegen dat de auto soms onbestuurbaar was en over het water gleed. Toen we eenmaal uit Black Hill Forest waren begon het iets minder te worden. Vanaf Rapid City begon het weer te stortregenen. Hier zijn we dan ook maar gestopt, en hebben we bij de WalMart wat inkopen gedaan.

Vanaf hier begon de reis pas echt. We moesten nog ruim 400km rijden. Het weer werd echter met de minuut beter en het landschap was zeer variërend. Ook vandaag zeggen de foto’s genoeg. Op een gegeven moment moesten we van de snelweg af en reden we Big Horn National Park binnen. Naar mijn mening begon hier het hoogtepunt van de dag. Vanuit en compleet vlak landschap moesten we een enorm hoge berg oprijden. Het uitzicht was fenomenaal. Vlak onder de top hield zelfs het asfalt op en moesten we over een onverharde weg onze reis vervolgen. Aan de andere kant van de bergpas hadden we weer asfalt onder de wielen. Het landschap was zo mooi, en alweer was het stil in de auto. We genoten met volle teugen. We kwamen zelfs een berg tegen in de vorm van een olifant. Eenmaal Big Horn National Park uit te zijn gereden, veranderde het landschap voor de zoveelste keer. In een keer was het vlak, af en toe een heuveltje en een eindeloos lange rechte weg naar onze eindbestemming. Uitgeput maar voldaan kwamen we aan in Cody. Zo nu nog even een half uurtje rennen, lekker verzorgen, dit verhaal tikken, en nog even de stad in.

Erik, helaas hebben we geen smiling mooses gezien, wel een hele hoop andere dieren. En ik ben benieuwd naar het antwoord op het raadsel van Ralf.

De mooiste plaatjes

Bambi

Hier geen chicks

Mount Rushmore vanaf de weg ernaar toe (daar ook geen meiden, Bjorn)

Fabian die Amerikaans staatsburger wordt

Die blijft liever Hollander, en hij moest op de foto :+

Een beetje regen...

...en nu is het weer droog

Landschapsvervuiling

Wie ziet het?

Daar geen vrouwen...

...en aan die kant ook geen vrouwen :(

Coole kerels

De weg naar Big Horn

Hmm, waar is het asfalt?

Zelfs als je als een Indiaan kijkt, zie je geen vrouwen.

Waar is de Titanic?

Dat water komt van de waterval

Daar komt dat water vandaan: 12 kuub per seconde

Elephant Rock in Big Horn

De weg naar Cody